Joël Claisse, Brussel
Een architectuur zonder concessie

In een aantal van zijn projecten, articuleert de architect alles in soberheid en fijnheid van de eigentijdse acties aan bestaande gebouwen en strijdt dagelijks tegen de architectuur zonder risico's. "Men moet ophouden met de habitat in verkavelde terreinen te verspreiden, roept hij uit (met Pierre Loze) in het werk Belgium New Architecture volume 4, uitgebracht door uitgeverij Prisme. Men moet het frame vernieuwen om hem een nieuw leven te geven. Men moet ophouden met de architecten in concurrentie te zetten volgens procédés die hun functie terugbrengt tot die van leveranciers van plannen en documenten met het oog op bouwen. De architectuur en de stedenbouw moeten hun plaats terugvinden in het hart van onze samenleving in het onderzoek naar de kunst van het leven."

Wijken in diepte herwaarderen en een mix van functies creeëren in het stadscentrum, zijn ander credo. Vandaag zoals gisteren. Ze zijn nog te talrijk de creatieve projecten, waarover de politici of het wijkcomité kwaadspreken.

In het geval van het oude klooster van de Zusters Franciscaines laten de néoklassieke voorgevels, behouden voor vraagstukken van urbanistische verplichtingen,  de grote spiraalvormige trap zien achter een uitstekende wand die volledig van ruiten wordt voorzien aan de hoofdvoorgevel. De binnenste volumes, omgevormd om advocatenkantoren in onder te brengen, zijn ontworpen in een minimalistische geest, van de nieuwe structuur in zichtbaar beton tot aan het meubilair en de verlichtingstoestellen getekend door de architect en zijn medewerkers. De verrichting, met betrekking tot het renoveren van een oude brasserie voor een onderneming van geavanceerde technologie in het hart van een stadseilandje, wordt geleid met het oog op de oorsprong van het gebouw aan de buitenkant terug te vinden – namelijk sporen van het verleden – en om een aanpassing te ontwerpen in een vastberaden eigentijdse benadering. De architect neemt het besluit om de dikke muren in zichtbaar baksteen te behouden, maar ook om eveneens een van de lange voorgevels in zijn centraal deel te openen door een groot verticaal raamwerk om een atrium te creeëren en om het binnenste volume van elke kant van deze zeer lichtgevende hal te herstructureren.

In 2002, de lengte van Quai aux Pierres de Taille, het object van de renovatie (een gebouw uit 1926), is enigszins ongewoon gezien zijn afmetingen: een gevel van 40 meter en een diepte van 30 meter, verdeeld over vier niveau’s. Het geraamte en het glasraam, eenmaal verbouwd twee grote technische ruimtes, worden op de lengte van het gebouw gemaakt om het gebouw te verenigen. De woonprojecten passen in dezelfde geest, eenvoudig en sereen. Aldus zien de herenhuizen hun voorgevel gerenoveerd, terwijl de achterkant een diepe face-lift ondergaat:  sloop en wederopbouw van een zeil in beton, de opening voor een grote glaspartij, zorgvuldige studie van de terrassen, plaatsen voor binnen en buiten. Voor de renovatie van een uitgebreid traditioneel huis gesitueerd in een van de groene gemeenten van Brussel, heeft het agentschap Joël Claisse Architecture een nieuwe ruimte gegeven aan de binnenste volumes om ze te ontzuilen, ze te openen voor het licht en om onbestaande vooruitzichten te bepalen. De volledig van ruiten voorziene uitbreiding verbindt de tuin met de leefruimte en maakt onder het terras een grote ruimte voor sport en welzijn vrij.

De eerbied te wijten aan de getuigenissen van het verleden kan geen belemmering vormen aan de architecturale creatie die men moet aanmoedigen. Aldus is hij van de architectuur van Joël Claisse, sober en streng, met eerbied voor het gebouw en de schaal van de stad, de verfijning in de constructieve details en de keus van de materie.

www.claisse-architecte.be