|
In 2004 beloonde de NAJA prijs(Nouveaux Albums de la Jeune Architecture)het agentschap LAN Architecture,dat twee jaar daarvoor werd opgericht door Benoît Richtlijn (1972) en Umberto Napolitano (1975), alle twee pas gediplomeerd met de gelukwensen van de jury van de architectuurschool van Paris La Villette. Een echte nationale erkenning die het mogelijk maakte om snel uit de anonimiteit te geraken. Terwijl vele jonge architecten vaak afgezonderd worden met hun eerste projecten en eerste klanten, beginnen beide vrienden onmiddellijk aan de interdisciplinariteit van de architectuur. De naam LAN - Local Architecture Network - of "Lokaal Architectuur Netwerk“, geeft duidelijk een methode weer die het idee van een netwerk permanent ondersteunt. Met voor elk project een fundamentele rol voor de context en het milieu. Verre van esthetiserend zijn of wanhopig op zoek zijn naar een identificatie, richt deze methode zich volgens de observatie en de strategische analyse en daardoor komt het tot belangrijke en adequate antwoorden op de gestelde problemen. “Het vertrekpunt is het onderzoek naar het plezier van de plaats, met name die details die aan het architecturale project zijn sfeer en zijn eigenaardigheid verschaffen. Het is pas achteraf dat zich de eerste ruimtestrategieën en het goed tot zijn recht laten komen van de plaats zich ontwikkelen.” Elkeen ontstaat uit de noodzaak om de omgeving te respecteren in de integratie van een nieuw gebouwd voorwerp.
Voortaan levendiger gemaakt door een twintigtal dynamische bedrijven, vermenigvuldigt het agentschap LAN Architectuur het volume van zijn activiteiten en wint het talrijke wedstrijden in Frankrijk en elkders. Vijftien projecten zijn momenteel in aanbouw. Benoît Jallon en Umberto Napolitano overwegen om hun activiteit verder te ontwikkelen in verschillende landen, altijd met respect voor de context, de programma's en de specificiteit. En om nieuwe actieterreinen te blijven verkennen voor een sociaal en sterk stadsbeeld.
1. Benoît Jallon en Umberto Napolitano
© photo Benoit Linero, Paris
2. Ludothèque (Bonneuil sur Marne, 2006)
De gedachte van dit project heeft zich gericht op de gebruiksverandering van een bestaand gebouw, op het concept van een speelruimte voor kinderen en op de creatie van een publieke uitrusting in een risicovolle wijk, alles op basis van een zeer beperkt budget. De architecten hebben een soort schild in ruw beton opgesteld aan het beeld van een bunker. Het contrast tussen de hermetische buitenkant en de intieme en lichtgevende binnenste ruimtes vertegenwoordigt de manier van interpretatie.
© photo Jean Marie Monthiers
3. Hoofdkantoor Marchesini Frankrijk (Saint Mesmes, 2008)
Gesitueerd in Seine et Marne, werd het gebouw bestudeerd in termen van de situatie en de vorm om een nauwe betrekking met het landschap te markeren. Zijn architectuur bestaat uit twee verschillende volumes. Het ene volledig in lichtheid, gewijd aan de werkruimtes, het andere verankerd in de bodem voor de werkplaats en de tentoonstelling- en opslagruimtes. Deze scheiding stemt overeen met de verschillende behoeften van licht, ruimtekwaliteit, afwerking enz...
© photo Jean Marie Monthiers
4. Archiefcentrum EDF (Bure, oplevering 2010)
Het hoofddoel van dit project is het verkrijgen van een BBC gebouw (laag energieverbruik gebouw) dankzij een intelligente vorm, een krachtig omhulsel, een keus van relevante systemen en een productie van hernieuwbare energie. Van een totale oppervlakte van ongeveer 7000 m² wordt de bouw van 5 niveau’s ontworpen volgens een eenvoudig en rationeel plan dat zowel bij de bunker als het industriële proces aansluit. Om te verwijzen naar het beeld van een licht gebouw, in beweging, wordt de bekleding in beton van aardekleur met 100 000 pastilles in inox gepolijste spiegel bedekt. Het omhulsel van het gebouw verliest aldus zijn grenzen en denkt na bij de nabijgelegen kleuren.
© LAN Architecture, RSI studio, Paris
5. Studentenwoonplaats (Parijs, oplevering 2010)
Project op dubbele schaal (de straat en het hart van het eilandje) dat de leegtes van de stadsstructuur verlengt. Deze toekomstige studentenwoonplaats draagt bij aan het beeld van de strategie van LAN: nooit tussenkomen op de lichtgevende inbreng van de nabijheid. De creatie van beide “openingen”, de transparantie van de benedenverdieping en het versiersel in baksteen van een bepaalde leikleur, weerspiegelen de gebouwen van de Parijse buitenwijken.
© LAN Architecture, RSI studio, Paris
6. Sociale huisvestingen (Parijs, oplevering 2010)
Ontstaan uit de uitdaging om tegelijkertijd te antwoorden op zowel op de noodzaak van stadsintegratie als aan de opvatting van een geheel pionier in een methode van duurzame ontwikkeling volgt dit voorstel een dubbele logica: het grootste aantal huisvestingen op het park oriënteren en het effect op straat minimaliseren door het plaatsen van een systeem aan de voorgevel bestaande uit een minimum aantal openingen om elke verspreiding van de gevangen genomen energie te vermijden.
© LAN Architecture, RSI studio, Paris
7. Neue Hamburger Terrassen (Hamburg, in opbouw)
Deze nieuwe wijk bouwen betekent in eerste instantie proberen te werken met het icoon van het terras, het bepalen, het ontcijferen om een ontwikkelde en eigentijdse versie ervan terug te geven. De afwezigheid van een auto en de verlaagde omvang van de bouw laten de inwoners toe om zich snel aan te passen aan de ruime opgerichte openbare ruimtes. De filosofie van “collectieve individualisering” heeft de architecten gemotiveerd in het ontwerp van de huisvestingen in verschillende partijen van verschillende dichtheid. De uitdaging was de individuele huishoudelijke kwaliteit aan te bieden, de warmte- en energie prestaties in verband met de collectieve projecten, het comfort van de auto en het plezier om in een voetgangerswijk te wonen.
© LAN Architecture, RSI studio, Paris
http://www.lan-paris.com/
|
|
