Over enkele weken worden de namen bekendgemaakt van de genomineerden voor de Global Award for Sustainable Architecture. Op de eerste editie in 2007 ging deze internationale prijs naar Hermann Kaufmann, de specialist van het passiefhuis. Hij werd hiermee bekroond voor zijn zoektocht naar hedendaagse architectuur die zowel op het vlak van energie en ecologie als op het vlak van materialen en technologieën innovaties introduceert. In dat kader kreeg hij ook de opdracht om het eerste huis van de ‘Collection-manifeste d’architecture durable’ te ontwerpen in het departement Yvelines* in Frankrijk. Hij ontwierp hiervoor een 10 x 10 m grote ‘houten doos’ met twee verdiepingen in niet-behandeld hout op funderingspalen. De constructie doet niet alleen dienst als klein gemeentelijk verblijfs- en seminarcentrum, maar vooral als een ‘superpassiefhuis’, aangezien de architect hierbij streeft naar een verbruik dat nog vijf keer lager moet liggen dan bij een traditioneel passiefhuis.

Hermann Kaufmann werd in 1955 geboren in de Oostenrijkse deelstaat Vorarlberg. Hij bracht er zijn kinderjaren door in de zagerijen van het familiebedrijf, waar hij op het terrein de mogelijkheden van hout en de bijhorende technieken leerde kennen. Vorarlberg is een streek waar de houtindustrie altijd erg belangrijk is geweest en waar bovendien in de loop der jaren een beweging is ontstaan waarin architecten en constructeurs een unieke traditionele knowhow hebben opgebouwd in hun zoektocht naar oplossingen voor geïndustrialiseerde houten constructies. Na zijn architectuurstudies in Innsbruck en Wenen keerde Hermann Kaufmann naar zijn geboortestreek terug. Daar richtte hij in Schwarzach samen met Christian Lenz een agentschap op. De projecten die hij er uitvoert, draaien rond een echt maatschappelijk engagement: het streven om een milieuvriendelijke habitat te ontwerpen die voor iedereen toegankelijk is. Hij werkt daarbij het liefst met hout. Het wooncomplex Mühlweg dat hij in dat kader ontwierp, wordt alom geprezen om zijn energieprestaties en valt onder meer op door het gebruik van sterk geïsoleerde gevelelementen in natuurlijk lorkenhout, die worden geaccentueerd door gekleurde elementen. Het complex toont in ieder geval wel aan dat het mogelijk is om op een betaalbare manier sociale woningen van hout met meerdere verdiepingen te bouwen. Het gemeentecentrum van Ludesch legt dan weer een standaard vast voor het passiefhuis. Bij dit project stond zowel voor de volledige constructie als voor alle gebruikte materialen de duurzaamheid voorop. Uiteindelijk leidde dit tot een meerprijs van slechts 1,9 %. Zijn ‘laboratoria' zijn afzonderlijke huizen, zoals het Mathis-huis, een houten constructie met grote glazen oppervlakken die aan drie zijden wordt uitgebreid met terrassen die door brede afdaken worden beschermd. Dankzij een degelijke warmte-isolatie, een warmtepomp met verticale boring en zonnesensoren kon het energieverbruik van dit project zo laag mogelijk worden gehouden.

Hermann Kaufmann, die als specialist houtconstructie ook doceert aan de Technische Universiteit van München, haalde intussen ook al in Frankrijk een mooi project binnen: een collectief woonproject in Lyon, dat na een wedstrijd aan hem werd toegewezen. Dit project van 77 woningen, dat hij samen met architect Hervé Vincent ontwierp, onderscheidt zich door zijn bijzonder compacte en massieve architectuurstijl. Het unieke karakter van dit project blijkt onder meer uit het warme gebruik van hout, dat rechtstreeks of onrechtstreeks doorheen een tweede glazen huid zichtbaar is. Bovendien kreeg dit project het 'Passivhaus’-label toegewezen – niet alleen een troef, maar ook een primeur voor een collectief woonproject in Frankrijk. Deze kwalificatie is te danken aan het innoverende gebruik van de houten structuur, een uitzonderlijke waterdichtheid van het omhulsel en de systematische toepassing van ramen en deuren met drievoudige beglazing. Op die manier kon het globale energieverbruik van de woningen tot 29,5 kWh/m²/jaar worden teruggebracht. In Oostenrijk en daarbuiten is het werk van Hermann Kaufmann gebaseerd op de constante zoektocht naar architectuur die rekening houdt met het duurzame beheer van de hulpbronnen, de optimalisatie van het gebruik van energie en het verbazende potentieel van hout als bouwmateriaal.

In het jaar 2058 zullen 51 realisaties samen een openluchtmuseum vormen van de woonomstandigheden tijdens de eerste helft van de 21e eeuw.